تفاوت بخشش با گذشت کردن چیست و چه موقع ببخشیم و چه موقع گذشت کنیم ؟

تفاوت بخشش با گذشت کردن چیه ؟ آیا گذشت کردن همون بخشیدن محسوب میشه ؟ چه زمانی باید بخشش کنیم و چه زمانی باید اشتباهات دیگران را نادیده بگیریم و گذشت کنیم ؟ آیا با گذشت کردن و نادیده گرفتن به آرامش می رسیم ؟ اینها موضوعاتی هستند که در اینجا میخواهم با شما در میان بزارم .

اگر می خواهید در مورد بخشش و بخشیدن درک بهتری پیدا کنید ، توصیه می کنم نوشته ” چرا باید ببخشیم و چگونه بخشش کنیم ” را به طور کامل مطالعه کنید که البته در آن به طور مختصر در مورد تفاوت بخشش با گذشت کردن توضیحاتی دادم ، اما اینجا قصد دارم با یکی دو مثال این موضوع را برای همیشه شفاف کنیم تا تفاوت بخشش با گذشت کردن را خیلی بهتر درک کنیم .

در بسیاری از موارد افراد بخشش را با گذشت کردن اشتباه می‌گیرند در واقع نادیده گرفتن موضوعاتی که باعص اسیب های جدی در ما می شود را بدلیل ضعف خود در برابر آن شرایط و یا عامل بیرونی همان بخشش معنا می کنند .

هم به خاطر این که تعریف درستی از بخشش در ذهن خود ندارند و همچنین ریشه اصلی این موضوع به دلیل ضعف عزت نفس و عدم داشتن احساس لیاقت کافی نسبت به آن شرایط یا موضوع ناراحت کننده است .

بخشش به معنای گذشتن از حق خود و اشتباهات نیست ، بلکه به معنای جبران و گرفتن حق خود است .

جهان – جهان شو

بعضی از آدما به دلیل احساساتی مثل ترس در برابر یک برخورد با یک موضوع و یا یک شرایط ناخواسته از حق خود گذشت می کنند و نام آن را بخشش می گذارند . این برداشت اشتباه در همه ی روابط بخصوص در روابط عاطفی بسیار زیاد به چشم می خورد .

به عنوان مثال با فرض اینکه ، فردی در یک رابطه عاطفی از شریک عاطفی خود اشتباه و خطایی ( عمداً یا سهواً ) را متوجه میشود و باعث آسیب روحی و هم آسیب در روابطشان می شود .

آیا این فرد باید از خطا و اشتباه شریک عاطفی خود چشم پوشی کند ؟ آیا این چشم پوشی همان بخشیدن محسوب می شود ؟ آیا چشم پوشی باعث عدم تکرار آن اشتباه می شود ؟ عکس العمل درست در این شرایط چیست ؟

نکته قابل توجه که نباید از نظر پنهان بماند این است که فرد بهتر است بپذیرد ، هر شرایطی را که اکنون در رابطه را تجربه می کند ، نتیجه نوع باورها ی و نگرش های خودش هست ، یعنی نتیجه انعکاس ارتعاشی که از الگوهای ذهنی شکل گرفته در ناخوداگاهش به جهان هستی می فرستاده ، می باشد .

بعضی از آدم ها به دلیل ضعف اعتماد به نفس و عزت نفس ، در برابر یک شرایط نامطلوب در رابطه احساس ترس بر آنها غلبه می کند و دچار تصمیمات اشتباه در چنین شرایطی می شوند و جرات طلب و درخواست حق خود در رابطه عاطفی را ندارد . و در برابر خطاها و اشتباهات شریک عاطفی خود ، یا سکوت می کنند و خودخوری می کنند و یا مدام گِله و شکایت می کنند و ابراز نارضایتی می کنند ، اما هیچ تلاش درستی در جهت بهبود حال روحی خود انجام نمی دهند .

و وقتی که از آن ها در مورد اینکه از زندگی خود راضی هستند ، میپرسیم جواب آنها خیر است . بهانه آنها از اینکه با وجود شرایط نامطلوب هیچ تغییری در رابطه خود ایجاد نمی کنند ، معمولا این است که ” من به خاطر این که رابطمون خراب نشه به این رابطه ادامه دادم ” و یا اگر فرزند و یا بچه داشته باشند ، معمولا با این بهانه که ” من به خاطر بچه هام تن به ادامه زندگی با چنین فردی را دادم و از خطاهای او چشم پوشی کردم ” و یا اگر از شرایط مالی خوبی برخوردار نباشد با این بهانه که ” من مجبور بودم توی این زندگی بسوزم و بسازم و با این شرایط کنار بیایم چون پشتوانه ای نداشتم ” .

وقتی که از آن ها در مورد اشتباه شریک عاطفی شان میپرسم معمولا می گویند که من او را بخشیدم ، در حالی که از دل هنوز پر از کینه و نفرت هستن و از درون اصلا آرامش ندارند و شدیداً نسبت به شرایطی که تجربه می کنن احساس بدی دارند .اینجاست که باید بدانیم بخشش با گذشت کردن کاملاً تفاوت دارد و هر کدام ویژگی ها و شرایط خاص خود را دارد .

با توجه به درکی که تا به این لحظه از بخشیدن بدست آوردم ، بخشش به این معنی است که من خودم را عامل تمام شرایطی که در زندگی تجربه می کنم ، میدانم ، پس اگر یک شرایط ناخواسته در زندگی ام را تجربه کردم و اگر عامل آن شرایط ناخواسته یک فرد و یا یک چیز در بیرون باشد ، اصلاً نیازی نیست که من آن عامل بیرونی را ببخشم ، بلکه عامل اصلی خودم بودم و خودم را می بخشم و نسبت به هیچ کسی و یا هیچ چیزی احساس کینه و نفرتی ندارم و با بخشش خودم است که به آرامش قلبی و صلح با خود دست پیدا می کنم .

گذشت کردن به این معنی است که من هدف مهم و بزرگتری در مسیر زندگی ام دارم ، و از موانعی که توجه کردن به آن در زندگی‌ام هیچگونه منفعتی و یا کمکی در رسیدن به این هدفم نمی کنند ، پرهیز می کنم و به سادگی از آنها گذر می کنم و گذشت کردن از آن موارد مخرب اسیبی هم به من نمی زند و کمک می کند تا من سریع تر به خواسته هایم و اهدافم برسم ، این هدف می تواند رسیدن به یک آرامش و صلح درونی و یا یک موضوع مالی و یا هر چیز دیگری بسته به اولویت های خود شما باشد .

ما باید در زندگی از مسائل و موضوعاتی گذشت کنیم گذشت کردن از آنها به ما آسیب روحی و آسیب های دیگری وارد نمی‌کند . مثلا اگر در رابطه عاطفی ، از شریک عاطفی ام خطا و اشتباهاتی را دیدم ، نمی توانیم بگوییم من بخاطر بچه هایم یا بخاطر سال هایی که در این رابطه بوده ام و یا بخاطر حفظ آبرو پیش مردم از خطای او گذشت می کنم ، این گذشت نیست ، بلکه نادیده گرفتن خود و ارزش های خود است. چون ادامه دادن رابطه در چنین شرایطی هم به فرزندان و هم به خود شما و همه به کل رابطه آسیب های سنگینی وارد می کند .

بهتر است تا به سادگی از اشتباه طرف مقابل گذشت نشود ، چون تا وقتی که حال روحی مان بد است ، تا وقتی که از اشتباه طرف عاطفی خود آسیب روحی دیده ایم ، نمیتوانیم گذشت کنیم و نامش را بخشش بگذاریم .

اگر در رابطه عاطفی طرف مقابل مرتکب اشتباهاتی در رابطه شد ، اولین کاری که باید انجام بدهم این است که بپذیرم خودم باعث ایجاد آن شرایط ناخواسته ، برخورد و یا اتفاق شدم و خودم باعث شدم تا طرف مقابلم به گونه‌ای رفتار کند تا او آسیب ببینم . من نباید رابطه ام را بگونه ای پیش ببرم که از اشتابهات طرف مقالم آسیب ببینم ، من نباید خودم را در رابطه آسیب پذیر کنم و این بدلیل احساس ارزشمندی ضعیفی که خودم برای خودم قائل بودم است که این مجوز را داده ام که فرد مقابلم چنین رفتاری با من بکند .

پس قدم اول این است که خودم را عامل آن شرایط ناخواسته می دانم پس خودم را به خاطر ایجاد آن شرایط می بخشم . اما این بخشش به معنای گذشت از اشتباهات آسیب زننده طرف مقابل نیست ، چون با نادیده گرفتن اشتباهات و گذشت زود هنگام ، نتنها باعث میشوم تا فرد مقابل متوجه نشود که هر اشتباهی تاوانی دارد و بلکه باعث میشود تا فرد مقابل حتی زحمت عذر خواهی کردن از من را هم به خودش ندهد .

به نوعی با گذشت کردن باعث جلوگیری از عدم تکرار آن نمی شویم . باگذشت زودهنگام راه را برای فرد مقابل برای تکرار مجدد آن خطا و اشتباهات بیش تر باز گذاشته ایم و هم خود را در برابر اشتباهات فرد مقابل دوباره آسیب پذیر کرده ایم .

پس در نتیجه ، راه حل اینکه بتوانیم از اشتباهات دیگران گذشت کنیم تنها یک مورد است ، و آن هم این است که فرد خطاکار باید به اندازه ی اشتباهی که کرده تاوان پس بدهد . این تاوان میتواند در حد تحریم در میزان صمیمیت رابطه و یا حتی درخواست های مالی و یا محدود کردن طرف مقابل در هر موضوعی باشد . در صورت جبان خطا است که فرد مقابل ما جایگاه قبلی خود را خواهد داشت ، در غیر این صورت جایگاه خود را پیش ما از دست داده است .

از اینکه تا اینجا همراه من هستید از شما سپاسگزارم ، لطفا نظر و تجربه ی خود را از گذشت کردن و بخشش برای من بنویسید ، و بنویسید در مواردی که خطاهای دیگران را نادیده گرفتید چه آسیب یا کمکی به زندگی شما شد . مشتاق خواندن نظرات ارزشمند شما هستم .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید